[عنوان ندارد]

خدای عزیزی که همه چشم ها ودل ها به سمت اونه!

خدای مهربونی که میدونم مهربونترازمادره!

خدایا ....مادرم خیلی مهربونه...خیلی لطیفه ..خیلی به فکرمنه .وقتی توازاون به من مهربونتری چرا باید ناراحت باشم.چرا به خاطراین جریانی که درزندگیم وجود داره غصه بخورم..میگم جریان... چون درحال حاضر نداشتن فرزند ازنظرمن مشکل نیست...شاید گاهی دلگیرشم..شاید خیلی وقتها به دیگران و زندگی شون نگاه کنم وحسرت بخورم..ولی منظور من این نیست که به حکمت عزیزت زبونم لال مشکوکم..!!!نه !!اینه که منم انسانم..جایزالخطا...خداجووونم..منوببخش..به من صبرعنایت کن مهربونم!صبری که خودم وخودت بهش افتخارکنیم! وهروقت خودت صلاح میدونی فرزندی سالم به من وبه همه اونایی که درحسرت مادرشدن هستن ببخش!!

خدایی که به آدم شیث روبخشیدی!خدایی که به ابراهیم اسماعیل روبخشیدی!خدایی که به مریم عیسی روبخشیدی!ای خدایی که به هرچه بخواهی قادری !خداجووون ..!!!